De Ware Tijd

COLUMN: Geen boodschap – DWTonline.com


14/02/2018 14:00

-
Serieus!?

COLUMN: Geen boodschap

Ivan Cairo
 

Twee zaken zijn me de afgelopen dagen opgevallen. De ene zaak heeft zich afgespeeld in de justitiële sfeer. Vorige week heeft een rechter een echtpaar tot een gevangenisstraf van zeven jaar veroordeeld, omdat ze hun zoontje hebben doodgeslagen. Een strafverzwaring met een jaar, want de openbare aanklager had zes jaar geëist. Vrijwel iedereen die je over dit geval sprak, sprak er schande van: over de mishandeling van het kind met de dood als gevolg én de lichte straf van de kantonrechter. Wanneer je hoort dat bijna iedereen de straf te licht vindt vraag je jezelf in gemoede af of de officieren van justitie en kantonrechters van een andere planeet komen om hier recht te spreken.

Zakken ze met een touw van Mars naar beneden? Voelen ze niet aan
wat er in de samenleving, onder hun medeburgers leeft? Wordt de wet
slechts op de letter en komma toegepast? Hoe anders is het niet in
buurland Guyana, vlak om de hoek. Daar kregen twee mannen vorige
week in afzonderlijke gevallen gevangenisstraffen van veertig jaar.
De ene man, een pastor, heeft zich meerdere keren vergrepen aan een
vijftienjarig meisje, de andere had onder bedreiging met een mes
een vrouw verkracht. In Guyana ga je letterlijk een mensenleven
lang achter tralies voor seksuele misdrijven en in Suriname mag je
een kind, zelfs je eigen kind, doodslaan, en je krijgt met zeven
jaar cel een tik op de vingers.

Kijk je naar het geval waarbij twee mannen deze week
respectievelijk achttien om negentien jaar celstraf kregen, omdat
ze een vrouw hebben vermoord rijst de vraag of het leven van een
volwassene meer waard is of zwaarder weegt dan dat van een kind dat
onder jouw gezag en bescherming is gesteld. Gezien de lage straffen
is het mij geen wonder dat er meerdere recidivisten zijn onder
zedenplegers. Het lijkt mij de hoogste tijd dat de goden, halfgoden
en kwartgoden binnen het Surinaamse justitieel systeem uit hun
ivoren torens komen en zich weer onder het gewone volk bewegen om
te horen, voelen en beleven wat er leeft.

De straffen zijn kennelijk zodanig licht en symbolisch dat
ouders er nu zelfs toe overgaan om hun kinderen dood te bijten. Een
andere verklaring kan ik niet vinden voor het geval waarbij een
baby van vijf maanden met bijtwonden in het gezicht overlijdt en
achteraf blijkt dat het vaker is mishandeld. Gelukkig zitten deze
ouders al in de bak. Het is te hopen dat indien ze schuldig worden
bevonden er niet met een lichte straf van af komen.

De andere zaak betreft het buitenlandbeleid en de transparantie
van de regering in het communiceren met de samenleving. Met veel
fanfare is het NII opgezet, want er zou beter en transparanter met
het volk gecommuniceerd worden over het beleid van de regering en
andere zaken. Een goed voornemen, gezien het feit dat de
overheidsvoorlichting jarenlang vrijwel niets voorstelde. De media
konden met moeite bewindslieden en overheidstoppers te spreken
krijgen. NII zou daarin verandering helpen brengen. Met veel
bravoure werd gesteld dat NII en zijn digitaal portaal
‘deboodschap.today’ zich niet als concurrent van de vrije pers
zouden opstellen.

Echter, we zien een tendens waarbij mediahuizen niet meer
uitgenodigd worden voor bepaalde activiteiten van ministeries. Los
van een handjevol ministers onder wie Pengel, Hoefdraad, Dodson en
Miranda die nog makkelijk toegankelijk zijn voor journalisten,
schijnt het gros van de ministerraad nu alleen nog via
persberichten van NII en monologen op GovTV met de
samenleving te communiceren. Vicepresident Adhin vind je met de
modernste lantaarns niet, laat staan met kaars. Waarnemend
directeur bij Buza, Michiel Raafenberg, is volgens mij de enige
departementsdirecteur die nog op vragen van de vrije pers
reageert.

Het zou te ver voeren om hier alle voorbeelden te noemen van
activiteiten waar de pers niet voor is uitgenodigd. Drie zeer
recente zijn evenwel de decoratie van Iamgold-topman Steve Letwin;
de komst van eerst de Venezolaanse minister van Buitenlandse Zaken,
op de hielen gevolgd door een topdelegatie uit Brazilië. De
bezoeken uit Venezuela en Brazilië werden angstvallig geheim
gehouden en de Surinaamse samenleving moest uit de buitenlandse
pers daarover vernemen. Pas nadat lokale kranten de buitenlandse
artikelen hadden overgenomen kwam de regering schoorvoetend met
eigen informatie.

Had Asis Gajadien geen mededelingen in de pers gedaan, was de
gemeenschap achteraf niet door de regering geïnformeerd dat Iamgold
onlangs aandelen aan Suriname heeft overgedragen. De initiatieven
van NII zijn prachtig, maar monopolisering van de
overheidsinformatie heeft geen enkele zin. Hoeveel mensen bereik je
zo? Gezien de aantallen van 50, 70, 150 en 267 viewers schijnt ook
het gros van de achterban van de regering geen boodschap te hebben
aan ‘deboodschap.today’.

[email protected]



Source link

Comments

Meest Gelezen

Wij verzamelen al het nieuws omtrent Suriname en presenteren dit in een mooi design.

Ons doel is het nieuws overzichtelijker te maken en te bundelen onder één adres.

Selecteer uw krant

Archief

Facebook

Copyright - Worldnieuws.com / worldnieuws.com / Starnieuws.eu / Starnieuws.info © 2016

To Top